Skip to main content

Le Défi 999… c’est quoi ça?

Le défi 999… Vorig jaar tijdens het surfen (online hé, aan dergelijke watertoestanden waag ik me niet) kwam ik toevallig een affiche tegen van le défi 333 – 666 – 999 en in een zotte bui besloot ik me in te schrijven voor le défi (de ‘uitdaging’) 666, ttz : op zowel Zaterdag als Zondag een rit rijden van 333 KM op roadbook in de streek van/rond Cabannes, een dorp net naast Avignon waar vermoedelijk voor de rest geen spreekwoordelijke zak te beleven is, behalve dat het gelegen is in het Département Vaucluse in de wondermooie en ruige regio Provence-Alpes-Côte d’Azur.

De eerste ingeving om me in te schrijven voor de 666 had te maken met de ‘verplichte’ verplaatsing om er te geraken en het (willen) beperken van het aantal dagen verlof : de +/- 1000 KM heen moest nml lukken in één dag en hoe de stijve knoken op dergelijke lange rit zouden reageren was af te wachten. Anderzijds, als je zo een verplaatsing maakt zou het ook ‘stom’ zijn om enkel op Zaterdag (en/of Zondag) één rit te doen om daarna hetzelfde traject van 1000 KM terug huiswaarts te bollen – die stijve knoken, remember?

Soit, na een beetje heen en weer ge-email met één van de bezielers besloot ik om me toch op te geven voor de lange rit van 999 KM, bij inschrijving ter plaatse kon ik nog altijd beslissen om toch voor de kortere dagrit(ten) te kiezen ipv de volledige uitdaging waarbij de 999 KM’s in een (ruime) tijdsspanne van 24 moeten afgewerkt worden…

Het vertrek -alleen- in 2022 begon miezerig en kil, ik koos voor de route via de E17 – A1 tot aan de eerste payage om dan af te buigen richting Reims – Dijon – Lyon – Avignon, de fameuze route de soleil (E5 en E6) en net voor Reims begon de lucht op te klaren en kon het regenpak al definitief opgeborgen worden. De route zelf lijkt soms eentonig -het blijft een autosnelweg hé- maar tegen 130KM/H over de franse wegen in cruise-control modus lopen de KM’s vlot op. Uiteraard laste ik op tijd en stond een ‘stopke’ in voor een koffie, een tankbeurt of om gewoon eens de benen te strekken (ok,ok, sigaretje ook) en ook de payages (ticketje trekken – ticketje betalen / er zijn er trouwens 3 in totaal, dus da’s 6 keer vertragen, ding doen en weer weg) zorgen voor voldoende afwisseling. Dit jaar waagden we ons met twee aan het avontuur, tegenvaller onderweg bij de heenrit was een serieuze file (iedereen trok blijkbaar op vrijdag naar het zuiden om van zee-zon-strand te genieten) waardoor we toch een dik uur verloren but we made it (na 12,5h).

Alternatief is uiteraard via de “route national” en dan ben je payage-vrij, maar hiervoor dien je minimaal 2 dagen uit te trekken en moet er ook al flink doorgereden worden. Via de route national krijg je wél extra mooie uitzichten en couleur local cadeau, anderzijds dien je er ook rekening mee te houden dat er soms door dorpen gereden wordt en fransen zijn kampioenen in zone 30’s met bijhorende verkeersdrempels en/of radarcontroles, vandaar mijn keuze om het in één ruk en via de autosnelweg te doen. In 2023 herhaalde trouwens ik de heen- en terugreis, deze keer met zon van begin tot einde en steeds in een tijdsspanne van ongeveer 12hr, stops ingerekend en eerlijk: het valt best mee!

Genoeg over hoe-er-te-geraken! Ter plaatse had ik een B&B gevonden die op 5 min wandelafstand van ‘la grande place’ oftewel het centrum van Cabannes lag, plaats van inschrijving, vertrek én aankomst. Basic, maar wel gezellige eigenaars, de foto op booking die de indruk gaf van een reuze-zwembad dat uiteindelijk ongevuld en 2m bij 2m bleek (wat een juiste fotohoek kiezen niet doet hé J) was grappig en misleidend, maar een zwembad zocht ik niet: een plaats waar ik mijn spullen kon laten in het weekend, een bed om te slapen, douche, en eventueel een ontbijt wél en meer moest dat niet zijn. Dat was dan ook meer dan in orde (zodat ik in 2023 uiteraard dezelfde accommodatie boekte!).

Na een goede nachtrust trok ik rond 10h op zaterdagochtend naar de inschrijving om mijn deelname aan le Défi 999 te bevestigen (spieren en knoken “ok”!). De inschrijving gebeurde net voor de officiële startplaats waar alle motoren verzamelden, iedereen kreeg een pakket bestaande uit een ‘zwemzak’ met tickets voor eten en drank voor vertrek, keuze uit een handdoek, bandana of mini-zaklamp, een T-shirt en de deelnemerskaart (om te laten aftekenen op de controleposten). Dit jaar lag de inschrijving in een ander dorp,) volgens de organisatie om de deelnemers te laten ‘wennen’ aan het gebruik van de roadbook en vertrokken we rond 9h in de B&B naar de plaats van inschrijving om daarna 20 KM terug te bollen naar de officiële start in Cabannes. Dit jaar was de ‘goodie’ keuze trouwens door de organisatie gemaakt (handdoek en sleutelhanger, uiteraard ook in de zwemzak en met T-shirt van de editie 8).  Aangekomen in Cabannes hebben we eerst onze tickets ingeruild om lekker te eten om dan na een pauze van een uurtje de franse chaos te trotseren bij het uitdelen van de eerste route, het zogenaamde bolletje-pijltje systeem, te vergelijken met de meer bekende 500 miles, dus GEEN GPS, maar wel op roadbook! Ter info: een roadbook (het bakje) is niet verplicht of noodzakelijk, wél raad ik het aan om ook ’s nachts de route (verlicht) te kunnen lezen en makkelijk te volgen. Alternatieven zijn vastplakken op de tank, houder op het scherm, in een transparant hoesje…. Onze franse vrienden zijn trouwens nogal ‘ruim’ wat de uiteindelijke start betreft; deze is normaal voorzien om 14h, maar in 2022 toch een dikke 15 min later, dit jaar al makkelijk 30 à 45 min tot wanneer iedereen aan de start aangeschoven is en uitgewuifd wordt door alle toeschouwers (en die zijn er massaal).

Na de eerste gewenning aan de route (lees: kijk niet alleen naar de indicatie van bv ‘rond punt rechtsaf’ maar ook naar het af te leggen KM voor je aan dat rond punt komt of je bent veel te vroeg al direct verkeerd weg – ik beken) is het volgen op roadbook eenvoudig: men maakt gebruikt van zowel de aanduiding van de richting (bv ‘direction Avignon’ als zowel de aanduiding van de banen want in Frankrijk heeft elke baan een nummer: N – D,…). Zelfs fout rijden is op die manier makkelijk te corrigeren.

De routes zelf zijn fantastisch en slingeren je letterlijk door berg en dal met een opeenvolging van steile beklimmingen of afdalingen, haarspeldbochten doorheen het gebergte, een prachtige ruwe natuur en wondermooie uitzichten. Uiteraard kan je zelf beslissen om hier en daar ff een korte pauze in te lassen voor een foto, up to you!

Onderweg zijn er diverse stops (controleposten) voorzien en ook hier word je verwend: op elke post wordt er gratis frisdrank aangeboden, tijdens de nacht ook koffie en thee, steeds met een ruim assortiment van cake of gebak, is er in de vooravond een avondmaal voorzien dat zowel uitgebreid als verzorgd is (4-gangen menu bij HD in 2022, restaurant bezoek met keuze uit 2 à 3 gerechten met dessert in 2023) en een ontbijt (dit jaar wel beperkt tot koffie en koffiekoek naar keuze). Alles dus om de innerlijke mens te versterken en de nacht en dag vlot door te komen. De afstanden van de individuele routes vallen uiteindelijk best mee met een variatie tussen de 100 à 180 KM tussen elke stop, oftewel een 2 à 3hr rijden max. Over het weer had ik het nog niet gehad maar ook daarover niet te klagen: in 2022 zo’n 27 graden, dit jaar iets extremer met namiddagtemperaturen tot 34°C, vorig jaar een strakke Mistral-wind, dit jaar de ‘verplichte’ onweersbui na de eerste stop en de daaropvolgende dag net voor de voorlaatste stop maar alweer volledig droog wanneer de eindmeet gehaald werd.

Dit jaar waren we trouwens met twee, dus het foto-moment bij aankomst maakt het dan nog nét iets specialer, ’t is trouwens ook makkelijker om de vlag van Ghent Chapter mee op de foto te krijgen én het blijft een feit dat we er weer van genoten hebben!

Ook bij aankomst werden we nogmaals verwend met een warme maaltijd (+ drank) met uiteraard dé pin en een mooi overzicht van de gereden routes op A3-formaat als ‘beloning’ voor de geleverde inspanning.

De organisatoren proberen elke jaar zowel per email (vooraf) als bij inschrijving en aankomst te polsen naar deelname aan een afscheids-Barbecue maar dit jaar liet ik deze schieten : Vermoedelijk is dit om zowel de sponsors als de eventuele “winst” die integraal naar het goede doel gaat (!!) nog iets aan te dikken, maar in 2022 schreef ik me in, ontdekte dat het toch al een goeie 20 min rijden was (in Avignon zelf, dus de stadsring door – met radarcontroles!) en dat de timing ook hier niet echt snor zit: ik begrijp het hoor, ’t is ook om de medewerkers te bedanken die eerst nog zorgen voor het opruimen zodat die pas later komen -zeg maar laat- en omdat er samen gegeten wordt laat de slapeloze nacht zich bij het wachten wel voelen en wil je in feite maar één ding: bed in! (Niet vergeten dat je na de BBQ ook nog terug moet..)

Dit jaar het dus slimmer aangepakt en nog eventjes blijven plakken in Cabannes zelf, daarna naar de B&B voor een zalige douche en om 18h30 al in bed… 19h hebben we niet meer gehaald om pas op maandagochtend om 6h de ogen open te trekken voor alweer een verfrissende douche, ontbijt, klaarmaken en terug huiswaarts te keren.

Wat ik ook weet van-horen-zeggen (als je de 999 rijdt ben je er zelf niet bij) is dat er op zaterdagavond, voor de geïnteresseerden en voor de deelnemers aan de 333 ook gefeest wordt in Cabannes, dit met een bandje, food en drinks en dat dat ook best gezellig is, ’t is maar een tip voor wie er eens wil van proeven en enkel de 333 rijdt, voor eventuele reisgenoten die ‘die zotten met hun motors die 24hr willen rijden’ gewoon uitwuiven of voor wie het eventueel met een reis combineert en ter plaatse een stopje maakt.

Alles wat ik voor de rest nog vergeten ben in een notendop:

  • Open voor alle motoren, dus geen Harley verplichting alhoewel 99% toch uit HD’s bestaat – het blijven de échte hé!
  • Voor de prijs kan je het niet laten: voor 85€ krijg je het volledige arrangement van de défi 999, alle eten, drank en goodies inbegrepen
  • De prijs voor de payages zal rond de 55 à 60 euro liggen, je moet rekening houden met 3×3 tankbeurten (3 bij heenreis, 3 tijdens de rit en 3 terug)
  • Wie slim is en liever de bagage continu meeneemt hoeft enkel op vrijdag en zondag een slaapplaats te voorzien, ik verkies zelf een comfi-oplossing en boek van vrijdagavond tot maandagochtend. Tip: travel light, meer dan een toiletzak, vers ondergoed, een paar shirts, een short, een paar slippers én zonne-crème (*) heb je ter plaatse niet nodig.
  • (*) In Frankrijk mag je in T-shirt rondrijden. Bij een heerlijke zomerse temperatuur zondigen we ook maar vergeet niet dat je het niet voelt als de zon op je armen brandt J
  • Hoe zalig de temperatuur ook is : ook ’s nachts kan het, zeker in de bergen, flink afkoelen. Naar onze normen nog steeds zacht (12-14°C) maar een temperatuursverschil van 20°C voel je, dus voorzien toch ook minstens één pulleke hé – het chapter deed er ons vorig jaar eentje cadeau (hint hint! J)
  • In 2022 keerde ik terug via Charleroi (bij splitsing autosnelweg in Reims). Volgens de GPS een iets kortere route maar not my cup of tea (autoweg gaat over in gewestweg en een stuk door Charleroi zelf, dus tijdswinst was nul). In 2023 gewoon dezelfde heen-en terugroute genomen!
  • De zelfgemaakte (3D-print) roadbook die ik als test meegenomen heb houdt niet van temperaturen boven de 30°C. Na enkele uren begonnen de 2 assen te vervormen en was het naar de wuppes. Gelukkig had ik er twee bij die, samengeteld, de volledige défi nét volgemaakt hebben. Ik heb al een nieuw project op het oog om volgend jaar te (laten) testen J

 

Bon, wie nieuwsgierig geworden is of meer wil weten mag het gerust vragen of ff de fotoreeksen 2022 en 2023 checken op de fotopagina van het chapter:

Le défi 999 staat alvast ook al voor 2024 met stip op mijn to-do lijst, dus wie er ook eens wil van proeven: gewoon (mee)doen!

 

Grtn,

 

Stefan

Francis Roets

Director - Ghent Chapter Belgium vzw